ย้อนกลับไปปี พ.ศ.2540 ด้วยนโยบายเปิดเสรีการเงินที่ทำให้นักลงทุนกู้เงินต่างประเทศด้วยอัตราดอกเบี้ยถูกกว่าธนาคารในประเทศ จนเปรียบเปรยกันว่า “ภาวะฟองสบู่” ส่งผลให้อุตสาหกรรมขนาดใหญ่เร่งลงทุนจำนวนมาก อสังหาริมทรัพย์ผุดเป็นดอกเห็ด ตลาดหุ้นถูกปั่นราคาให้หวือหวาล่อตานักลงทุน เกิดการจับจ่ายใช้สอยที่ฟุ่มเฟือย เศรษฐีเทียมจากเงินกู้เต็มไปหมด

แต่เมื่อฟองสบู่แตก รัฐบาลประกาศลอยตัวค่าเงินบาทและเข้าสู่กระบวนการของ IMF บ้านเมืองช็อคชั่วขณะ ตกอยู่ในสภาพซึมเศร้า นักธุรกิจหนีหนี้ ก่อสร้างทิ้งงาน ค้าขายลงทุนหยุดชะงัก ตึกร้าง หมู่บ้านจัดสรรร้าง บริษัทล้มละลาย ลอยแพพนักงานจำนวนมาก มองทางไหนก็มีแต่คนตกงาน คนรวยกลายเป็นคนจน เศรษฐีต้องนำทรัพย์สินมาเร่ขายจนเกิด “เปิดท้ายขายของ” ทั่วมุมเมือง

หลังวิกฤตดังกล่าว “ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง” ก็ได้ถูกหน่วยงานรัฐน้อมนำมาใช้เป็นกรอบแนวความคิดและทิศทางพัฒนาระบบเศรษฐกิจมหภาคของไทย ขณะที่องค์กรธุรกิจน้อยใหญ่ก็นำมาประยุกต์เป็นแนวทางบริหาร ตลอดจนภาคประชาชนก็ปรับใช้กับการดำเนินชีวิต ซึ่งเมื่อทุกภาคส่วนร่วมกันนับหนึ่งใหม่เพื่อคลี่คลายวิกฤตครั้งนั้นไปพร้อมกัน ประเทศไทยก็ค่อยๆ เดินหน้าฝ่าฟันผ่านเสือตัวนั้นไปได้ด้วยดี

“….ให้พอเพียงนี้ก็หมายความว่า มีกินมีอยู่ไม่ฟุ่มเฟือย ไม่หรูหราก็ได้ แต่ว่าพอ แม้บางอย่างอาจจะดูฟุ่มเฟือย แต่ก็ทำให้มีความสุข ถ้าทำได้ก็สมควรที่จะทำสมควรที่จะปฏิบัติ……….”

นี่คือหนึ่งในแก่นสำคัญแห่งปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ที่ทีมงานมองว่าทุกภาคส่วนสามารถนำมาปรับใช้ได้ในทุกวิกฤต ทุกยุคสมัย รวมถึงปัจจุบันที่เรากำลังเผชิญอยู่ด้วยก็ดี

ขอขอบคุณภาพจาก : สราวุธ อิสรานุวรรธน์ / Facebook : Iamzoof

“ไวรัสโควิด-19” ไม่ได้เป็นวิกฤตโรคระบาดที่เพิ่งเคยเกิดขึ้นครั้งแรกในบ้านเรา แต่เราเผชิญมาแล้วหลายครั้งและรับมือได้เป็นอย่างดี โดยช่วงปลายปี พ.ศ.2546 ประเทศไทยเริ่มพบการระบาดของไข้หวัดนก (ไวรัส H5N1) ก่อนลุกลามทั่วประเทศกินเวลากว่า 3 ปีมีผู้เสียชีวิต 17 ราย ไก่ตาย 160-200 ล้านตัว คนตื่นกลัวไม่กล้า “กินไก่” รัฐบาลจึงแต่งตั้งคณะทำงานชุดต่างๆ เพื่อควบคุมและป้องกันโรคไข้หวัดนก เร่งปฏิบัติงานเชิงวิชาการ ภาคสนาม ตลอดจนกิจกรรมเชิงจิตวิทยากระตุ้นความเชื่อมั่นประชาชน ในที่สุดด้วยความร่วมมือของคนทั้งประเทศก็สามารถตัดตอนห่วงโซ่ไวรัสจากไก่สู่คนจนพ้นวิกฤตและได้รับคำชมเชยจากองค์การอนามัยโลก ซึ่งเหตุการณ์นี้ถือเป็นจุดเริ่มต้นการปฏิรูปการควบคุมโรคในสัตว์ครั้งสำคัญของประเทศด้วย

ต่อมาในปี พ.ศ.2552  ไข้หวัดใหญ่พันธุ์ A 2009 (ไวรัส H1N1) ระบาดทั่วประเทศมีผู้เสียชีวิตกว่า 200 ราย (สูงกว่าโควิด-19 มาก) ภาครัฐเร่งสกัดด้วยมาตรการตรวจคัดกรองผู้มาจากพื้นที่เสี่ยง จัดหาวัคซีนป้องกันโรคมาฉีดให้ประชาชน รวมถึงรณรงค์ “กินร้อน ช้อนกลาง ล้างมือ” สวมใส่หน้ากากอนามัยเมื่อไอเพื่อลดการแพร่ระบาดที่ส่งผลให้เกิดการตื่นตัวและตระหนักของคนไทยอย่างมากจนสามารถผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

สำหรับไวรัสโควิด–19 ที่กำลังระบาดลุกลามสร้างความอกสั่นขวัญแขวนทั่วโลกรวมถึงไทย ทั้งถูกผสมโรงจาก Fake news ที่หลั่งไหลเข้ามาทำให้หลายคนวิตกกังวลจนใช้ชีวิตด้วยความหวาดระแวง ขอแนะนำว่าควรยึดหลักกาลามสูตรให้มั่นอย่าเชื่อแหล่งข่าวใดที่ขาดการกลั่นกรอง หรือ ขาดการพิสูจน์แน่ชัดเพื่อรับมือได้ถูกทาง ทั้งอย่าประมาทควรหมั่นล้างมือบ่อยๆ เฝ้าระวังและหลีกเลี่ยงไปในพื้นที่ที่มีความเสี่ยง หากเลี่ยงไม่ได้ก็อย่าตระหนกจนเกินไป แต่ให้เตรียมการป้องกันด้วยอุปกรณ์ที่มีมาตรฐาน รวมถึงหมั่นรักษาสุขอนามัยขั้นต้นด้วยการ “กินร้อน ช้อนกลาง ล้างมือ” อย่างเคร่งครัดเป็นสำคัญ พร้อมกันนี้ขอนำข้อคิดดีๆ เกี่ยวกับการรับมือวิกฤตมาฝากกัน

“..วิถีชีวิตมนุษย์นั้น จะให้มีแต่ความปรกติสุขอย่างเดียวไม่ได้ จะต้องมีทุกข์ มีภัย มีอุปสรรค ผ่านเข้ามาด้วยเสมอ ยากจะหลีกเลี่ยงพ้น ข้อสำคัญ อยู่ที่ทุกๆ คนจะต้องเตรียมกาย เตรียมใจและเตรียมการไว้ให้พร้อมทุกเวลา เพื่อเผชิญและแก้ไขความไม่ปรกติเดือดร้อนทั้งนั้นด้วยความไม่ประมาท ด้วยเหตุผล ด้วยหลักวิชา และด้วยความสามัคคีธรรม จึงจะผ่อนหนักให้เป็นเบา และกลับร้ายให้กลายเป็นดีได้…”

พระราชดำรัสพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 พระราชทานเนื่องในโอกาสขึ้นปีใหม่ พุทธศักราช 2528

ขอขอบคุณภาพจาก : สราวุธ อิสรานุวรรธน์ / Facebook : Iamzoof

////////////////////////////////////////////////////////////

“…ใจเอ๋ยใจ หายใจยาว ใจดีสู้เสือ ขอจงมีความสุขความเจริญ…”

กินอยู่เป็น 360 องศาแห่งการใช้ชีวิต ขอน้อมนำพระราชดำรัสพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 ซึ่งพระราชทานเป็นพรปีใหม่ พ.ศ.2541 มาทบทวนในช่วงที่รอบตัวยังคงปกคลุมด้วยข่าวร้ายเพื่อสร้างกำลังใจให้พวกเรา “ใจดีสู้เสือ” ฝ่าวิกฤตร่วมกันอีกครั้ง

ขอขอบคุณภาพจาก : สราวุธ อิสรานุวรรธน์ / Facebook : Iamzoof

นับจากต้นปี 2563 เป็นต้นมา ปัญหาอุปสรรคนานา ล้วนถาโถมมาไม่เว้นแต่ละวัน ตั้งแต่ฝุ่น PM 2.5 ยังไม่ทันจางก็ต่อด้วยไวรัสโควิด–19 ขณะที่พยากรณ์เศรษฐกิจก็แสนหดหู่ดูน่าสิ้นหวัง บริษัทปิดตัว เลิกจ้างรายวัน ความเห็นต่างการเมืองที่เหมือนรอวันปะทุ ภัยแล้งก็กำลังตามมา แต่ทุกวิกฤตล้วนมีทางออกเป็นธรรมดาและบ้านเมืองเราก็เคยผ่านวิกฤตมาแล้วหลายครั้งด้วย “สติ – กำลังใจที่ดี” จึงขอแนะนำว่า “ไม่ควรวิตกจริตกับสิ่งที่เกิดขึ้นเกินไปจนชีวิตขาดความสุข” อยากให้ทุกท่านลองวางสมาร์ทโฟน งดโซเชียลมีเดียสักพัก ลดทอนการเสพข่าวร้ายที่เป็นเสมือน “เสือร้าย” บั่นทอนจิตใจแล้วนั่งพักหายใจยาวๆ หาทางรับมืออย่างมีสติกันดีกว่า

ดังนั้นตลอดสัปดาห์นี้ กินอยู่เป็น 360 องศาแห่งการใช้ชีวิต จึงขอนำเสนอซีรี่ย์ “ใจดีสู้เสือ” ที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับแนวทางพิชิต “เสือร้าย” หรือ ปัญหา 4 ประการที่ทุกคนกำลังเผชิญร่วมกัน ประกอบด้วย “เศรษฐกิจ – โรคระบาด – ความเห็นต่างทางความคิด – ภัยแล้ง” ผ่านการเรียนรู้จากอดีตที่เราสามารถผ่านพ้นมาได้ดีในหลายเหตุการณ์ ผสานการน้อมนำพระราชดำรัสและแนวปรัชญาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 อันเป็นเสมือนพรประเสริฐที่พระองค์ท่านพระราชทานเป็นของขวัญแก่ประชาชนมาปรับใช้ ซึ่งยังคงสามารถนำมาปรับใช้กับเหตุการณ์ปัจจุบันได้เป็นอย่างดีไม่มีตกยุคสมัยแต่อย่างใด

ทีมงานหวังว่าซีรี่ย์ทั้ง 4 ตอนที่จัดทำขึ้นนี้คงช่วยสร้างประโยชน์ต่อผู้อ่านได้ไม่มากก็น้อย ในด้านการช่วยลดความตระหนก วิตกกังวล หรือ กระตุกมุมคิดพลิกลบเป็นบวก เพิ่มกำลังใจในการใช้ชีวิตร่วมกับข่าวสารและเหตุการณ์รอบตัวที่เผชิญอยู่ได้อย่างมีสติต่อไป พบกันตอนแรกวันพรุ่งนี้ 07.30 น.